<title_newspaper=Przyjacika> 
<title_article=Mwi delegatki> 
<author_1=> 
<author_2=> 
<language=pl> 
<style=press> 
<year=1953> 
<month=06> 
<date=1953-06-07> 
<period=w> 
<status=1_obieg> 
<support=paper> 
W jasnych oczach Ulkowskiej, w rysach twarzy czyta mona jak w otwartej ksice ycia. Kada zmarszczka na jej mdrej twarzy mwi o ciko przeytych dawnych latach.
 Pamitam przedwojenne czasy, kiedy byam w ciy, do ostatniej chwili trzeba byo sta przy maszynie, cho nogi si ju pode mn uginay ze zmczenia. Dzi kobieta u nas ju w pitym miesicu ciy przesuwana jest do pracy lejszej, bo rzd dba o matk i dziecko. Powiem na Kongresie, jak to nasz kraj rozwija si teraz i buduje, jak rozkwita, jak wszystkie rce pracuj i e od omiu lat nie wiemy, co to jest bezrobocie.
Ja za czasw okupacji miaam niby szczcie, bo mnie nie dotkna redukcja, ale pracowaam po trzy dni na dwa tygodnie. To si nazywao, e nie byam bezrobotna, ale jak miaam wyy, kiedy ma stale wyrzucali z pracy, bo komunista, a dzieci miaam szecioro?
Powiem duskim kobietom, powiem kobietom z innych krajw, e my, tu w robotniczej odzi, najywiej odczuwamy wspaniae zmiany jakie nam przynosi Rzd Ludowy, bo najciej przeyymy tamte czasy ucisku i ndzy.
Moje koleanki tkaczki cigle mi kad w gow, o czym mam jeszcze na Kongresie powiedzie, czego nie wolno mi zapomnie. Najbardziej ley im na sercu sprawa pokoju. Musimy wywalczy go prac pokojow, bo chcemy zachowa ycie naszych dzieci i cao naszych domostw. Im wicej kobiet bdzie w naszych szeregach, tym atwiej wywalczymy pokj i matki caego wiata bd spokojne o jutrzejszy dzie.
Tak, o koniecznoci walki o pokj bd mwia najmocniej. M mj zgin w Mauthausen, a syna straciam w Owicimiu.
</support> 
</status> 
</period> 
</date> 
</month> 
</year> 
</style> 
</language> 
</author_2> 
</author_1> 
</title_article> 
</title_newspaper> 